Kommt die Erinnerung
Op zondagavond kwamen ze altijd samen. Iedere week. Weer of geen winter, kater of nuchter – altijd zochten ze een hoek die comfortabel of gemakkelijk genoeg was waar ze, typisch upgedressed voor een zondagnamiddag, bij elkaar konden kruipen. Zondagse kleding betekende iets dat casueel genoeg was voor comfort, maar nog sexy genoeg voor een stad als Berlijn waar je eigenlijk op ieder moment van de dag en in iedere situatie overvallen kon worden door een stoere, Duitse prins op een muildier.
Een wekelijkse melancholie overviel hen iedere week opnieuw, een treurnis die typisch was voor het einde van het weekend. Over een paar uur moesten ze namelijk allebei weer opstaan in hun trendy appartementen, met een slaapwaas voor de ogen zich aankleden en terug het werkende leven in. Maar eigenlijk leefden ze voor deze momenten. Gestolen momenten van vrijheid en geluk, waartijdens ze met glimmende ogen elkaar aankijken, nog een slok nemen van hun glas wijn, prosecco of cocktail en het warme gevoel dat alleen komt van alcohol en blijdschap door ieder haarvaatje voelen glijden.
Ze maakten het leven hun leven en onttrokken genot uit alles. De wereld was hun oester en deze oester stond in Berlijn. Het centrum van de meest smakelijke zeevrucht die – traditiegetrouw – het beste smaakt met champagne. Alles smaakt beter met champagne.
Op zondagavond aten ze altijd iets. Met een gevulde fles, om lekkerder te slapen en op zondagavond nog even te vergeten dat de maandag bijna aanstond. Dat kon, in Berlijn. Je melkte het allerlaatste druppeltje plezier uit het weekend. Iedere week opnieuw.
Als het sneeuwde, werd het ploeteren een feest – straatlantaarns schenen magisch oranje licht in de hoofdstad. Tekende je een groot hart in de sneeuw, voor je deur. Giechelend, omdat het leven opeens zo leuk kon zijn. Om op maandagochtend te zien dat je hart overgesneeuwd was, en een nieuw en groter hart zijn plek had ingenomen.
Hart voor een stad, als ik het ooit al had. ♥ Berlin.
1 comments:
this is so funny, I just read your B.A. thesis and quoted you in my paper, now I see a picture of Berlin - the city I have grown up in :) I hope you had a great time there, since I do not speak Dutch in the least ;)
Greetings from Muenster, Christin
Een reactie plaatsen