Als eerste heb ik een bijzondere hekel aan het woord 'starter'. Ik werk al bijna vier jaar en ben (helaas) al lang afgestudeerd. Toch ben ik een starter, als we het over de huizenmarkt hebben. In Berlijn woonde ik tegelijkertijd met baan nummer één al in een mooi eigen optrekje in de meest geliefde hoek van de stad. In Nederland zit de huizenmarkt anders in elkaar - een constructie die zich maar moeilijk laat uit te leggen in andere landen. Toch ben ik terug verhuisd naar Nederland. Niet voor de fabuleuze woningmarkt, en ook niet voor het gebrek aan spannende cosmopolitain cultuur die Berlijn in iedere adem uitspuwt, maar voor andere zaken.
Berlijn klinkt mooi en perfect, maar zonder minimumloon, geen CAO en geen standaard loonsverhoging ieder jaar, zit je ook daar niet zo lekker als de flexibele huurwoningmarkt zou doen vermoeden. Dus hou ik op met foutief-nostalgisch appels met peren te vergelijken.
Huis kopen: ja of nee?
De huizenmarkt anno nu is wel behoorlijk onzeker. Van iedere kant schreeuwen mensen dat je niet moet kopen - of juist wel. Griekenland doet ons nog ten onder gaan, we moeten allemaal de riem strak gaan trekken, etc, etc. Laat ik voorop stellen dat ik zulksoortige donkere berichtgeving echt háát. Economieles 1: de economie is onderhevig aan een conjunctuurbeweging. Nu zitten we op dit moment in een aparte positie die niet puur en alleen aan een conjunctuur te wijten is, maar toch. Basisuitgangspunt is en blijft dat consumeren de economie goed doet. In plaats van verschrikkelijke, donkere en omineuze berichtgeving uit te sturen, zou het een beter plan zijn om geen reusachtige gevoelens van onzekerheid op te roepen bij de bevolking. Want mensen trekken al hun centen naar zich toe, worden huiverig en spenderen niets meer behalve de dagelijkse boodschappen. Met als resultaat dat de crisis (wat een rotwoord) alleen maar verder in het slop raakt.
Ik moet een huis kopen
Ja, roepen analysten, nog tien jaar wachten, dán heb je een koopje te pakken. Nee, nú kopen, roepen er anderen. Of je er goed aan doet te kopen of niet, daar kom je altijd pas achter als het eigenlijk al te laat is, als je tien of twintig jaar verder bent en je glimlachend terug kan kijken op je aankoop van een Amsterdams grachtenpand voor de invoering van de euro.
Maar waarom koop je een huis? Omdat je de primaire levensbehoefte van woonruimte in vervulling wilt doen laten gaan. Ik zoek op dit moment heel concreet een huis, omdat ik geen andere woonruimte heb. Tien jaar wachten om te kijken waar de markt naartoe gaat? Nee, dacht het niet. Mijn woongenot én leefgenot zijn de drijfveren voor mijn huisaankop - en de meeste mensen met mij. Dus laten we collectief deze "crisis" uit het slop trekken met de enige remedie die aan de gewone mens is overgelaten: consumeren, consumeren, consumeren!
0 comments:
Een reactie plaatsen