Als een (relatief jonge) vrouw, vind ik het wederom eens nodig om mijn standpunt te uiten over pedofielenverenigingen. Vanmorgen stond in de Volkskrant een interessante uiteenzetting over verschillende pedofielenpartijen (in binnen- en buitenland) en een schetsing van de pedofilie-acceptatie van de laatste jaren. Vooral dat laatste is bijzonder interessant, want in de jaren voorafgaand aan het epische kindermisbruikschandaal van Marc Dutroux, was de rehabiliatie en maatschappelijke acceptatie van pedofilie goed op weg.
Goed op weg, ja, want ik pleit expliciet voor een groter maatschappelijk bewustzijn en begrip voor pedofilie. Het probleem van de hedendaagse samenleving (gevoed door sensatiehongerige klopjachten in de media) is dat pedofilie een synoniem voor kindermisbruik is geworden. Dit is incorrect.
Er zijn meer dan genoeg mensen die kinderen misbruiken zonder pedofiel te zijn, en meer dan genoeg pedofielen die geen kinderen misbruiken.
Het meerendeel van mensen die pedofiele gevoelens koesteren, doen daar niets mee. Ze hebben het moeilijk omdat de maatschappij hun (oprecht ervaarde) emoties bagatelliseert. Door actief de samenleving op te roepen alles rondom pedofilie te verbieden en expliciet te haten, wordt angst en wanhoop alleen maar meer en heviger - in beide kampen.
Waarom acceptatie voor pedofilie belangrijk is
Heel pragmatisch gezien beschikt de maatschappij nu eenmaal over een aandeel aan mensen die gevoelens voor kinderen koesteren - of dit nu om seksuele of meer onschuldige gevoelens gaat. Het is aan ons om juist deze mensen te helpen deze gevoelens correct te kanaliseren zodat ze geen toevlucht gaan of hoeven te nemen in het misbruiken van kinderen.
Begrip - tenminste de bereidwilligheid tot het begrijpen - is altijd de eerste stap om mensen te kunnen helpen. Niemand heeft baat bij het uiten van haatdragende woorden om bepaalde groeperingen maar "af te maken". Wat bereik je ermee? Je drijft pedofilie meer de kast en de underground in - met alle gevolgen vandien. Als je toch al gehaat wordt door de samenleving zonder iets te hebben gedaan, is het verleidelijk om "de straf betekenis te geven".
Dus kunnen we nu ophouden met als blinde hongerige wolven naar de broekspijpen van een pedofielenvereniging als Martijn te happen?
0 comments:
Een reactie plaatsen