In 2009 vond de herdenking van de Mauerfall – de val van de muur – plaats in Berlijn. Al twintig jaar geleden viel deze scheiding tussen de communistische Deutsche Demokratische Republik (DDR) en de Bundesrepublik Deutschland (BRD) weg. Homoseksueel en vooruitstrevend burgemeester van de stad, Klaus Wowereit, noemt Berlijn arm, maar sexy. Het meest arm en tegelijkertijd aantrekkelijk zijn vooral de voormalige oostelijke stadsdelen.
De oude scheiding van de Duitse hoofdstad leeft nog steeds. Oost en West zijn verantwoordelijk voor kleine en grotere verdelingen in de stad. Zo zijn er typische Oost en West staddelen (Bezirke) die door typische Berliner stereotypen gevoed worden. Zo is het westelijke Charlottenburg een zogenaamd sjiek stadsdeel waar de rijkere inwoners wonen – het grenst dan ook aan de exclusieve Berlijnse winkelstraat Kudamm. In de praktijk is niets minder waar en wonen lang niet meer uitsluitend of voornamelijke welgestelde inwoners in Charlottenburg. Toch behoudt dit stadsdeel nog steeds de uistraling van het rijke Westen – een maaltijd hier kost dan ook beduidend meer dan in het voormalige Oost-Berlijn.
Voor creativiteit en studentikoos plezier kan is er het oostelijke Friedrichshain. Hier gebeuren nog steeds veel hippe en vernieuwende dingen – bijzonder veel ontwerpers en kunstenaars proberen vanuit Friedrichshain thun vleugens uit te slaan. Kreuzberg is vervolgens Berlijn’s multiculturele wijk, terwijl het voormalig hippe oostelijke Prenzlauer Berg tegenwoordig getypeerd wordt als een echt gezinsstadsdeel, waar alle families hun wekelijkse boodschappen in de biologische supermarkt halen. Neukölln is op dit moment dé up-and-coming stadswijk, hip en multicultureel, alwaar de restaurants en winkels tussen de vele Döner shops als paddestoelen uit de grond schieten.
Berlijn is een van de hipste steden van de wereld met een ongekende internationale allure die juist door zijn geschiedenis vele mensen aantrekt. Door de aanvankelijk goedkope en onaantrekkelijke wijken in Oost-Berlijn, gecombineerd met de vele mogelijkheden van een hoofdstad, trokken decennialang kunstenaars en zelfstandigen naar Berlijn om in deze grote vrucht hun geluk te zoeken. De lonen zijn laag, maar de huur en de levenskosten ook. Dappere travestieten zoeken hun levensgeluk in de stad waar je zonder vreemde blikken in je pyjama in de supermarkt kan staan – een typisch on-Nederlands maar Berlijns fenomeen. Zelfs doorgewinterde feestdieren trekken vanuit Hamburg naar Berlijn. “Berlijn is geen stad, maar een instituut,” verklaart voormalig inwoonster van Hamburg, waar ook op de beruchte Reeperbahn het er heftig aan toe kan gaan.
Met een van de meest betaalbare systemen van openbaar vervoer – voor zeventig euro reis je een hele maand door heel Berlijn – is de Duitse hoofdstad dan ook een aantrekkelijke reisbestemming. De meeste toeristen zullen daarentegen hun meeste tijd in de geijkte toeristen établissements verbrengen: op het museumeiland in Mitte en aan de terassen van de Hackescher Markt. Maar in Berlijn hoef je niet lang te zoeken voor underground, in een stad waar zelfs de donkerste daden graag het daglicht zien. Zwervers, junkies en linkse jongeren die – in nasleep van het communistische gedachtegoed van de voormalige DDR – niet werken en graag bij supermarkten en pin-automaten rondhangen zijn normale dagelijkse gebeurtenissen.
Maar Berlijn is niet hard. Met ruimte voor carrière hongerige tijgers en de reusachtige meer dan tien verdiepingen hoge Plattenbau flats in de armste wijk Marzahn, wordt het succes afgewisseld met duizenden Hartz VI ontvangers, de Duitse uitkering. Arm zijn is niet onsexy in een van deze meest geliefde, maar armste steden van Europa.
0 comments:
Een reactie plaatsen