Typisch Hollandse tragiek

Na de meest teleurstellende, frustrerende en geel (in plaats van oranje) gekleurde finale van het WK, was het voor mij helaas nog niet klaar met de authentieke Hollandse tragiek. Want toen ik vanmorgen - na een lange nacht in een kamer met een gemiddelde temperatuur van rond de veertig graden, zonder ventilator en andere koelsystemen - op stond en naar mijn werk wilde fietsen, kwam ik tot de dramatische conclusie dat allebei mijn fietsen een lekke band hadden.

Lekke band? Geen probleem! 
Helaas in Berlijn wel. Een van mijn twee fietsen is namelijk een ouderwetse Union fiets, afkomstig uit Holland. Dat soort fietsen repareren Berlijnse fietsenmakers niet. Geloof me, ik heb het meerdere malen geprobeerd. Deze fiets lijdt namelijk ook aan een defect achterwiel (een acht-vormig slag in het wiel) - en dat wiel kunnen ze (zegt men) dan niet loskoppelen omdat ze niet over de juiste hardware beschikken.
Mijn tweede fiets komt van de Mauerpark markt, een bekende upscale rommelmarkt waar je iedere zondag troep, kleding en dus fietsen kunt kopen. Daar kocht ik ongeveer een jaar geleden mijn roze roestgedrocht voor veertig euro. Een tweedehansje zonder al te veel comfort of poespas. Een keer liet ik een band al eerder repareren, dat kostte me 20 euro - de helft van de oorspronkelijke aankoopprijs. Vandaag de dag is mijn roze fiets verroest, de standaard afgebroken, de ketting aan zijn eindje, doet de handrem het niet meer en blijft mijn broek regelmatig aan een losse bout hangen (dat kosste me al twee broeken). Of ik daar nu nogmaals twintig euro in wil investeren?


Een nieuwe fiets?
Het lijkt mij dus in beide gevallen niet zeer rendabel naar een fietsenmaker te gaan. Daarom ben ik me aan het inlezen op Gazelle fietsen in Berlijn. Die worden hier namelijk ook lekker verkocht. Alleen zijn de ouderwetse (en comfortabele) omafietsen tegenwoordig toch wel duur geworden.
Maar - ik hou gewoon van omafietsen, omdat het wat mij betreft dé perfecte stadsfiets is. Je kan er gemakkelijk op en af, het zadel is relatief laag en daardoor stop je snel en ben je flexibel als je eens overvallen wordt door een idiote fietserd of - more likely - automobilist. Ook heb ik een voorkeur voor fietsen zonder versnellingen en handremmen, omdat iedere ervaren fietserd weet dat íeder extra draadje een extra risico is dat snel kapot kan gaan. Gewoon lekkere stabiele terugtrapremmen en wat harder doortrappen als je een berg op fietst is genoeg voor mij.

Alleen heb ik dus op dit moment écht geen vervoermiddel en kan ik nergens heen, behalve met de voet. Dat is verdomd frustrerend in een grote stad tijdens een hittegolf.
Daarom ga ik vandaag een bezoek brengen aan de fietsenwinkel (op loopafstand) waar ze Gazelle fietsen verkopen. En in plaats van überhaupt ooit nog op vakantie te gaan, investeer ik dan maar in een longlasting transportmiddel...