Misschien moet de wereld eens een cursus opzetten voor mensen die nog nooit een relatie hebben gehad. Om hen dan te vertellen hoe ze dat aan moeten pakken. Want ik weet eenvoudigweg niet hoe ik aan zo'n ding begin.
Sinds gisteren weet ik dan wel tenminste hoe ik er niet aan begin.
Niet, maar dan ook nooit de man van je dromen opbellen op dezelfde avond als de Champion's League finale. En hem er dan van overtuigen dat je even langs moet komen om chocolade langs te brengen (lang verhaal, maar dat moest echt).
Ook nooit een man vinden die je dan niet zegt dat hij eigenlijk niet wil dat je langskomt, maar er gewoon mee instemt.
En vervolgens sta je dan bij hem voor de deur, krijg je een gehaaste zoen en word je naar binnen gebaard. "Ga zitten, wees rustig, drink bier en kijk voetbal."
Wat je dan braafjes doet, terwijl je eigenlijk alleen de chocolade wilde langsbrengen en daarna weer weg.
En natuurlijk beloont hij je nog met een tirade over het feit dat vrouwen echt niets van voetbal begrijpen en hij nooit, maar dan ook nooit voetbal wil kijken in de buurt van een vrouw. Waarop je je heerlijk gewaardeerd voelt.
Na twintig gekwelde minuten van de slechtste voetbalwedstrijd ooit ("Voetbal is nooit saai, iedere seconde is spannend!"), ga je dan weer weg. En met een knuffel wordt je de lift in geduwd ("De bekeruitreiking is nostalgie, die moet ik echt zien!").
En dan?
1 comments:
Toch was de wedstrijd behoorlijk goed. Maar je was die avond kennelijk met je hoofd ergens anders. Succes!
Een reactie plaatsen