Al een paar maanden zoek in een heus huis in Berlijn. En als iedere maagdelijke woningzoekende (want, tja, een kamer is niet bepaald een huis) ben ik op alle meest domme en conventionele problemen gestuit. Het voor een moment vergeten van het belangrijke credo ("locatie, locatie, locatie"), waardoor ik op een verlaten vrijdagavond in Berlin-Wedding eindigde. Een goedkoop 2-kamer appartement was het zeker voor de vierkante meters die ik er voor terug kreeg, maar het Gartenhaus (hoe mooi de naam dan ook mag klinken) was desillusionerend lelijk. Dus draaide ik deze wijk finaal de rug toe.
Want ik wilde ook helemaal niet in Wedding wonen! Maar na weken van nachten waarop ik met rode oogjes de advertenties op immowelt, immonet, immosuche - en alle andere mogelijke varianten langs speurde, wordt een mens wat minder kieskeurig en kan men door de bomen echt het bos niet meer zien.
Sindsdien focus ik me wijselijk, precies en onbereid tot compromissen op Schöneberg. Mooie huizen met twee kamers met redelijke badkamers en keukens. Over creatief klussen (lees: een Duitse man vinden die dat kan of vrienden worden met IKEA-werknemers) kunnen we dan altijd nog eventueel nadenken. Ik heb WIFI-internet in een USB-stickje, dus ik overleef het sowieso voorlopig wel in een nog-niet-perfecte ruimte.
De grootste problemen vormen zich rond het verhuizen vanuit Nederland naar Berlijn met alle nog achtergebleven spullen. Zo ongeveer rond de 2.000 boeken en honderden dvd's wachten nog op mij. Om de gevulde klerenkast bij mijn ouders nog maar even buiten beschouwing te laten. En een PC, incl. alle mogelijke hardware (boxen, scanners, printers, kasten, externe harde schijven, beeldschermen, etc.)
Vooral mijn boeken mis ik verschrikkelijk. Al jaren droom ik van een echt Huis, alwaar ik in grote, tot plafons reikende mahoniehouten kasten al mijn boeken kan ordenen - alfabetisch! Mijnsinziens de beste, makkelijkste en mooiste wandendecoratie. Boeken, in kasten. Overigens heb ik ook nog vele ingelijste reproducties (Mucha, Botticelli en heerlijke Weense barok) liggen die graag eindelijk eens aan een muur willen hangen. Plus, lekkere platte, doch klassieke pin-ups voor in de keuken!
Ik hoop in februari/ maart echt te kunnen verhuizen naar Berlijn. Maar alvorens dat kan gebeuren moet ik nog ettelijke instanties aflopen voor Schufa, Bürgschaft, Einkomens, Mietschuldenfreiheit (etc, etc,) verklaringen die mijn toekomstige huisbaas ervan gaan overtuigen dat ik echt wel mijn huur ga (kunnen) betalen. Er staat mij nog een lange, pijnlijke, tartende weg der Duitse bureaucratie te wachten.
En dat terwijl ik pas op 7 januari mijn echte eerste sollicitatiegesprek heb in Berlijn. Voor een echte grote-mensen-baan. Bij een bank.
Maar het is heerlijk in een land te wonen waar iedereen Duits praat. En het is verrukkelijk in een stad te leven waar je onmetelijke hoeveelheden sushi voor lage prijzen bij je aan de deur kan laten bezorgen. Lazy Sunday afternoons in Berlin, here I come!
