Thans het issue: transseksueel - transgender

Een confrontatie met een transseksueel laat nimmer na diepe indruk te maken. [...] Het vervult ons met gevoelens van verbazing, zo niet huiver of lichte afkeer.

- Louis Gooren, hoogleraar transseksualiteit

Er was altijd al vanalles ingewikkeld aan haar leven. Genoeg, teveel, bergen - zelfs hopen. Maar niet zoiets als dit. Zoals zij het zelf had gezegd. Dan komt een tamelijk onschuldig meisje plezier maken. Gewoon, lol. Drankjes drinken en op muziek dansen. Weliswaar in de gaybar, maar daar is niets mis mee.
En dan is zij daar. En het meisje is gewoon nieuwsgierig. Lief, enthusiast. Naïef niet, nee, dat is ze al lang verleerd. Dan loopt het biseksueel meisje tegen een vrouw aan. Niet letterlijk, maar figuurlijk. En zij is een transseksueel. Ja, wat moet je dan - wat durf je dan? Als meisje?
Niets, is het antwoord. Maar. Als het maar blijft ronddwalen in haar hoofd. En ze gaat nadenken. En het trekt - en trekt - en aantrekt?

Hoe stom ben ik, dat ik zodra ik een transseksueel (of travestiet) zie, ik haar wil knuffelen? Dat doe ik niet. Dat is kleinerend en grof. Maar ik wil dan altijd zó graag iemand laten merken dat ik het zo tof en bovenal dapper vind. Dat ze doet wat er diep vanbinnen zit, ondanks stomme domme mensen die stigmatiserend bezig zijn.

Ik wil en kan niet eens nadenken over andere mensen. Hoe ze doen, of zijn. Ik word er gek, ziek en vooral moedeloos van. Dáár ga ik echt van huilen. Ze zouden eens mensen moeten leren kennen. En niet vies zijn van dat wat ze niet kennen.
En terwijl ondertussen, hun buren/ broers en zussen, stiekem ieder weekend gaan 'swingen' (en neen, niet het dansen, maar het 'partnerruil swingen') terwijl ze de kinderen bij jou komen droppen. (En neen, ook daar is niets mis mee. Maar met hypocrisie wél!)

Hier! Liefde! Gratis! :)